فروکش این دم زیرا تو را دمی دگر است

که تا شوم ز دم تو سوار بر دریا

مباد روزی کاندر جهان تو درندمی

که یک گیاه نروید ز جمله صحرا

چو بسکلد ز لب این باد آن بود برجا