که یک گیاه نروید ز جمله صحرا

دمم فزون ده تا خیک من شود پرباد

که تا شوم ز دم تو سوار بر دریا

مباد روزی کاندر جهان تو درندمی

فروکش این دم زیرا تو را دمی دگر است

چو بسکلد ز لب این باد آن بود برجا