به قد و بالا مانند سرو کاشمری

بشر نزاده چنین ماه روی غالیه موی

چگونه باورم آیدکه زاده بشری

به چهر و سیما فرزند ماه گردونی

قمر شناسمت ار غمگسار بوده قمر

پری بخوانمت ار آشکار گشته پری

به زلف بافته ، رشگ بنفشه چمنی