پری بخوانمت ار آشکار گشته پری

به چهر و سیما فرزند ماه گردونی

به قد و بالا مانند سرو کاشمری

قمر شناسمت ار غمگسار بوده قمر

به زلف بافته ، رشگ بنفشه چمنی

به روی تافته ، شرم ستاره سحری

اگر شکارکنند آهوان صحرا را