سپرکنی به رخ ماه حلقه زنجیر

به چشم ، ای بت آهونگه ، تو دل شکری

پری شنیدم اما پری نه دل سپراست

تو ای نگار پریچهره از چه دل سپری

برای آنکه کنی روزگار من سپری

کسی که روی تو بیند زخویش بی خبرست

چرا ز حسن خود ای ماهرو تو بی خبری