عیب بر شهنامه و گوینده اش هرگز نکرد

بر زبان لفظ دری ، جای زبان مادری

نی عجب گر خازن فردوس فردوسی بود

کو بود بی شبهه رب النوع گفتار دری

جز کسی کش نیست عقل از وصمت نقصان بری

گر نه با افسار قانونشان بپیچانند پوز

از بر بستان دانش پشک ریزند از خری