جود محمودی در آغاز جهانگیریش بود

ماند با رنجی چنان ، گنجی بدین پهناوری

زر به کف ناورد، زیرا کار فرمایان بدند

بسته همچون سکه ، دل بر نقش زر جعفری

چون فزون شد گنج ، رادی رفت و آمد معسری

زنده شد ایران ازین شهنامه گرچه شاعرش

خون دل خورد و ندید از بخت الا مدبری