هر خم ابروی محرابی نمازی

اینکه بینی در همه گیتی سمر شد

عشق محمودی است نی حسن ایازی

در خم ابروی دل رخ نه که نبود

برکش ازگردن فرازی سر، که ناگه

سرنگونی بینی ازگردن فرازی

از ره تجرید زی لاهوتیان شو