فحش و بهتان می پرانی ، جر و منجر می کشی

هیچ می دانی چرا بیگانگان بر روی تو

خوب می خندند؟ زبرا بار بهتر می کشی

زانکه با لاقیدی و بی آبروبی ، روز و شب

گر هنرمندی به اصلاحات بردارد قدم

پاچه اش چسبیده ، خونش را به ساغر می کشی

ور سخندانی سخن گوید به اصلاح وطن