با دوصد دشنام از آن بدبخت کیفر می کشی

گر هنرمندی به اصلاحات بردارد قدم

پاچه اش چسبیده ، خونش را به ساغر می کشی

ور سخندانی سخن گوید به اصلاح وطن

ور به او چیزی نچسبید از جنایات عموم

زیر دشنام می و افیونش اندر می کشی

کیست آن میخواره و افیونی صافی ضمیر