آن یکی طهماسب شه شد آن دگر نادرقلی

هرچه ابر انبوه باشد زود گردد منتشر

هرچه خور پوشیده ماند زود گردد منجلی

بهر یغمای ولایت خواب ها دیدند ژرف

پاس ملت را میان بستند و شد باری ز سیم

کیسه ملت تهی صندوق آنان ممتلی

هرکرا بر تن قبا دیدند کندند آن قبا