پاس ملت را میان بستند و شد باری ز سیم

هرچه خور پوشیده ماند زود گردد منجلی

بهر یغمای ولایت خواب ها دیدند ژرف

آن یکی طهماسب شه شد آن دگر نادرقلی

کیسه ملت تهی صندوق آنان ممتلی

هرکرا بر تن قبا دیدند کندند آن قبا

هرکرا در بر حلی دیدند بردند آن حلی