تا که فرعون کسالت را ببلعد در دمی

هجر فرهادش به دل هر لحظه خنجر می زند

خود گرفتم شد بهار از حفظ صحت رستمی

جای موسی خالی است وآن عصای موسوی

موسیا ز انوار یزدان یک قبس ما را فرست

چون اناالحق زان همایون شعله بشنیدی همی

ای شبان وادی ایمن چو گشتی بهره مند