که رنجیدم ز شعر انوری و عرفی و جامی

*

*

بهارا همتی جو، اختلاطی کن به شعر نو

مکرر، گر همه قند است ، خاطر را کند رنجه

ز بادامم بد آید بس که خواندم چشم بادامی