چشم ازین غم اشکبار آید همی

در فزون یاری چو تخمی کاشتی

روز بی یاری به بار آید همی

وه که ایدون دوستاری شد گزاف

آنکه اندر راه او دادی دو چشم

گر تو را سویش گذار آید همی

راست پنداری که از دیدار تو