نعیم و جحیم است در تو سرشته

جهانا چه مطبوع و خرم جهانی

دریغا که بر خلق ناجاودانی

و لیکن تو خود فارغ از این و آنی

همه کارهای تو از حکمت آید

ز حکمت برون کارکردن ندانی