جهانا تو کی زین شمردن بمانی

کسی سر گیتی بداند که جانش

بپیوست با عالم جاودانی

جهان خود نباشد مگر این شمردن

همانا نمانی تو هیچ از شمارش

که هم بی شماری و هم بی کرانی

نه پیداست اصلت ز بن از قدیمی