که جوبای اوس بند ذرات دانی

جهان با همه عرض و طول و نمایش

سراسر گمان ست و او بی گمانی

حکیمی دگر حسن عالیش خواند

دوان است هر ذره زی حسن مطلق

چو عاشق ،به دیدار معشوق جانی

بدان ، تا چنو خوب گشتن تواند