کمالیست ،در هر زوالی، نهفته

که یابد ز گم گشته خود نشانی

فساد صور، هست از این ره ،که گوهر

پس از پیری و مرگ جوید جوانی

که با هر زوالی رهد جاودانی

لئیم ،از لئیمی ،حسود ،از حسودی

پلید از پلیدی جبان از جبانی