بقای نهانی ، فنای عیانی

سوی خیر و نیکی ،دوانند، جان ها

چو زی سکه خسروی زرکانی

بود در ره عشق گام نخستین

چو باقی شود جان به جانان گراید

خود این است در عاشقی گام ثانی

اگر نفس ها را بقایی نبودی