کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 127

بود جانت مرغی که بربسته پرش

چهرهٔ ملک الشعرای بهارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 124

    به چیزی نیرزیدی این زندگانی

    #
  2. 125

    بمان تا که جان مایه گیرد ز دانش

    #
  3. 126

    ز دانش چو جان مایه گیرد بمانی

    #
  4. 127

    بود جانت مرغی که بربسته پرش

    انتخاب‌شده
  5. 128

    بر آن شو که این بسته پر برفشانی

    #
  6. 129

    برافشانی این پر به پرواز و گردی

    #
  7. 130

    به یک چشم برهم زدن آسمانی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 127 از «شماره ۲۶۸ - شمار گیتی» است.