خود شناسد جای خود مرغ زیرکسار ما

خور ز دست شه خورد مرغ خوش منقار ما

چون بخسپد در لحد قالب مردار ما

رسته گردد زین قفس طوطی طیار ما

بعد ما پیدا کنی در زمین آثار ما

گر به بستان بی توایم خار شد گلزار ما

ور به زندان با توایم گل بروید خار ما