ور به زندان با توایم گل بروید خار ما

خود شناسد جای خود مرغ زیرکسار ما

بعد ما پیدا کنی در زمین آثار ما

گر به بستان بی توایم خار شد گلزار ما

گر در آتش با توایم نور گردد نار ما

ور به جنت بی توایم نار شد انوار ما

از تو شد باز سپید زاغ ما و سار ما