چو آذربایجانی می زند با روسیان پنجه

کجا هرگز توان گفتن که ایرانیست تهرانی

چومی بندد خراسانی به پرخاش مغولان صف

غنوده اندر آن سرداب پنهانیست تهرانی

پی یغمای رشتی و خراسانی است تهرانی

چو شیرازی کند با لشکر شیبانیان کوشش

اسیر بند غفلت های شیطانی است تهرانی