گر بمیری ، پای خود بر خاک نامردان منه

رادی از ناکس مخواه و مردی از غرزن مجوی

هرکه گردد گرد کژی ، ای پسر گردش مگرد

هرکه پوید سوی پستی ، یا بنی سویش مپوی

ور بسوزی ، دست خویش از آب ناپاکان مشوی

معنی صدق و وفا و شرم در آزادیست

ای « بهار» آزاد باش و هرچه می خواهی بگوی