در غم خرماستان بصره وکوت وکویت

موج زن از شور دل ماننده دریا شوی

چون کنی یاد از عراق و ساحل اروندرود

قطره زن در موج غم که زیر و گه بالا شوی

سینه چاک و بی بها چون دانه خرما شوی

سود نابرده هنوز از پنبه زاران عراق

زبر سنگ آسمان چون جوزق از هم واشوی