بر صفحه ادراک تو یک نقطه سیاهی

پرورده آن گوهر پاکی که ز اضداد

بر پایه جاهش نرسد دست تباهی

بر روی مه و مهر کلف هاست ولی نیست

شمشیر کجت واسطه راست شعاری

اخلاق خوشت قاعده ملک پناهی

ای خسرو شیرین که بود پاک و منزه