گفت سنگی است کهن خورده برو تیپایی

گفتم آن مهر منور چه بود؟ گفت : بود

در بر دهر، دل سوخته شیدایی

گفتم این گوی مدورکه زمین خوانی چیست ؟

گفتم این انجم رخشنده چه باشد به سپهر

گفت : بر ریش طبیعت ، تف سربالایی

گفتمش هزل فرو نه سخن جد فرمای