دست و پایی شل وانگه نظر بینایی

گفتم امید سعادت چه بود در عالم ؟

گفت با بی بصری ، عشق سمن سیمایی

گفتم این فلسفه و شعر چه باشد گفتا

گفتمش مرد ریاست که بود گفت کسی

کز پی رنج و تعب طرح کند دعوایی

گفتم از علم نظر علم یقین خیزد؟ گفت