تا شدم با عشق آن ناپارسا یار آشنا

نیستی رنگم چنین و نیستی اشکم چنان

گر بر این دل نیستی عشق بتان فرمانروا

تا شدم با مهر آن نامهربان دلبر، قرین

مهربان بودم ، به جان خود شدم نامهربان

پارسا بودم ، به کار دین شدم ناپارسا

شد دژم جان من از نیرنگ آن چشم دژم