پارسا بودم ، به کار دین شدم ناپارسا

تا شدم با مهر آن نامهربان دلبر، قرین

تا شدم با عشق آن ناپارسا یار آشنا

مهربان بودم ، به جان خود شدم نامهربان

شد دژم جان من از نیرنگ آن چشم دژم

شد دوتا پشت من از افسون آن زلف دوتا

از دل عاشق به عشق اندر درختی بردمد