از دل عاشق به عشق اندر درختی بردمد

پارسا بودم ، به کار دین شدم ناپارسا

شد دژم جان من از نیرنگ آن چشم دژم

شد دوتا پشت من از افسون آن زلف دوتا

کش برآید جاودان برگ و بر از رنج و عنا

تن اسیر عشق اگرکردم غمی گشتم غمی

دل به دست یار اگر دادم خطا کردم خطا