تن اسیر عشق اگرکردم غمی گشتم غمی

شد دوتا پشت من از افسون آن زلف دوتا

از دل عاشق به عشق اندر درختی بردمد

کش برآید جاودان برگ و بر از رنج و عنا

دل به دست یار اگر دادم خطا کردم خطا

چاره ی خود را ندانم من به عشق اندرکنون

بنده ی مسکین چه داند کرد پیش پادشا