ببر نام و خبر گیر، ز یار نامدارا

همی نالم به دردا، همی گریم به زارا

که ماندم دور و مهجور، من از یار و دیارا

الا ای باد شبگیر، ازین شخص زمین گیر

چو رفتم از خراسان ، به دل گشتم هراسان

شدم شخصی دگرسان ، خروشان و نزارا

به ری در نام راندم ، حقایق برفشاندم