گرفتار جفای ناکسان گشتیم در عالم

نشد کاین آسمان راحت گذارد یک نفس ما را

عسس با دزد شد دمساز و ما با هر دو بیگانه

به شب از دزد باشد وحشت و روز از عسس ما را

دربغا زندگانی طی شد و نشناخت کس ما را

ز بس ماندیم درگنج قفس ، گر باغبان روزی

کند ما را رها، ره نیست جز کنج قفس ما را