نشان کاروان عافیت پیدا نشد لیکن

دربغا زندگانی طی شد و نشناخت کس ما را

ز بس ماندیم درگنج قفس ، گر باغبان روزی

کند ما را رها، ره نیست جز کنج قفس ما را

به کوه و دشت کرد آواره آوای جرس ما را

ز دست دل گریبان پاره کردیم از غمت شاید

سوی دل باشد از چاک گریبان دسترس ما را