بریدیم از شهنشاهان طمع در عین درویشی

سوی دل باشد از چاک گریبان دسترس ما را

درین تاریکی حیرت ، به دل از عشق برقی زد

مگر تا وادی ایمن کشاند این قبس ما را

که از خوبان نباشد جز نگاهی ملتمس ما را

اگر خواهی که با صاحبدلان طرح وفا ریزی

کنون درنه قدم ، زبرا نبینی زین سپس ما را