بین چسان همرنگ گل پروانه دارد بال را

عاشقا ز آه سحر غافل مشو کاین ابر فیض

آبیاری می نمایدگلشن آمال را

خواهی ار با کس درآمیزی به رنگ او درآی

عاشق از خوبان وفا و مهر خواهد، ورنه هست

آب و رنگ حسن صوری ، پرده تمثال را

آن سر زلف سیه چیدی و از دامان خویش