شد امید از شش جهت مقطوع و نومیدی رسید

کز تشفی مرهمی بر سینه بگذارد مرا

تا مگر تاثیر بخشد ناله های زار من

آرزوی مرگ حالی بسته لب دارد مرا

بو که نومیدی به دست مرگ بسپارد مرا