ای شکرلب ، آب چشمم نیک دریابد تو را

سیل خون آلود اشکم بی خبرگیرد تو را

خون مردم ، آخر ای بیدادگر، گیرد تو را

وی قصب پوش آتش دل زود درگیرد تو را

ورگریزی زین دو طوفان چون پری برآسمان

بر فراز آسمان آه سحر گیرد تو را