بانوی مصر اگر کند صورت عشق را نهان

خواجه به هیچ کس مده بنده زر خریده را

گر ز نظر نهان شوم چون تو به ره گذر کنی

کی ز نظر نهان کنم اشگ به ره چکیده را

یوسف خسته چون کند پیرهن دریده را

گر دو جهان هوس بود بی تو چه دسترس بود

باغ ارم قفس بود طایر پر بریده را