مرا بگذار با اندیشه یار و دیار امشب

بر یاران ترش روی آمدم زبن تلخکامی ها

ز مستی خنده شیربن به روبم برگمار امشب

ز سوز تب نمی نالم طبیبا دردسرکم کن

هزاران زخم کاری دارم اندر دل ولی هر دم

ز یک زخم جگر ترساندم بیماردار امشب

گرم خون از جگر بیرون زند نبود عجب زبرا