افتاد ز چشم من و در دامنم آویخت

درگردن دلدار نیاویخته ، دستم

بشکست به صد خواری و در گردنم آویخت

آن طفل که پرورده دل بود چو اغیار

بدگوبی جهال به بوم و برم آشفت

بیغاره حساد به پیرامنم آویخت

ببرید طبیعت ز هواهای دلم سر