از طاق فلک در قفس آهنم آویخت

بلبل صفت آفات سخن گفتن شیرین

در خانه و در لانه و درگلشنم آویخت

چون منطق شیرین مرا دید زمانه

بگداخت تنم شمع صفت وین دل سوزان

چون شعله فانوس به پیراهنم آوبخت

هر چیزکزان بیش دلم داشت تنفر