می شنیدم سحری طفل یتیمی می گفت :

داد ازین رسم فرومایه که در شهر شماست

یا رب این شهر چه شهر ست و چه خلقند این خلق

که به هر رهگذری نعش غریبی پیداست

هر بلایی که به ما می رسد از این وزراست

خانه « محتشم » آباد که از همت او

شیون و غلغله در خانه مسکین و گداست