گرچهی کند رفیقی به ره ما چه زبان

ور همانا خبری هست به خلوتگه ماست

جز تو ای عشق ! اگر ما در دیگر زده ایم

جرم بر عقل به هر در زده گمره ماست

زان که ما آب روانیم و ره ما چه ماست

ما جگر گوشه کوهیم و پسرخوانده ابر

هر کجا سبزتر آن مزرعه گردشگه ماست