دل از تمام علایق گسسته ام که مرا

شب فراق تو گویی شبان پیوسته است

که زلف هرشبی اندرشب دگربسته است

خیال ابروی او پیش چشم ، پیوسته است

نه خنجر و نه کمانست ابروان کجش

که در فضیلت رویش دو خط برجسته است