سوی حق راهبر موسی عمران ، قبسی است

هر طبیبی نکند چاره این مرده دلان

که دوای دل ما درکف عیسی نفسی است

گر دل سوخته ره برد به جایی نه عجب

کاروانی است پراکنده و سرگشته ولیک

خاطر گمشدگان شاد به بانگ جرسی است

طفل راگوشه گهواره جهانی است فراخ