هر کسی را به جهان گذران ملتمسی است

طفل راگوشه گهواره جهانی است فراخ

همه آفاق بر همت مردان قفسی است

ای توانگر تو به زر شادی و دانا به ضمیر

شهر ما با عسس و محتسب از دزد پر است

ای خوش آن شهر که در باطن هر کس عسسی است

سال ها حلقه زدم بر در این خانه « بهار»