گفتم بغیر عشق چه باشدگناه من

وآن زلف پر خم و صف مژگان سپاه اوست

گفتم به قتل من چه بود عذر آن نگار؟

گفتند خوی سرکش او عذرخواه اوست

گفتند زندگانی عاشق گناه اوست

جانا بهار صید زبان بسته ایست لیک

چیزی که مایه نگرانی است آه اوست